تبليغاتX
"خبرهای مذهبی صوراسرافیل"
مجتبی گروسی -صور اسرافیل:بکدامین گناه بایدمثله شونداین مومنان خدا!؟

هشدار!بیماران قلبی وزنان بارداروتمام کودکان زیر۱۶سال ازنگاه کردن تصاویر خودداری کنند!


ادامه مطلب...
نگارش تا تاريخ پنجشنبه 12 اسفند1389 توسط من |
نگارش تا تاريخ دوشنبه 29 اسفند1390 توسط من |

سندجنایات آمریکای خونخوار

مجتبی گروسی -صور اسرافیل: به‌گفته پزشكان فلوجه پرونده‌هاي بيمارستاني مبني بر به‌دنيا آمدن انواع بي‌شمار کودکان عقب‌مانده، نقص در مغز، بي‌سر، بدون عضو يا تكه‌اي گوشت بي‌آن‌كه نشاني از خصوصيات انسان در آن باشد، هست و زنان فلوجه فكر بارداري را از سر به‌در كرده‌اند. تصاویردرادامه مطلب

توجه! دیدن تصاویررا به زنان بارداروافرادیکه دارای بیماری روحی توصیه نمیکنیم!


ادامه مطلب...
نگارش تا تاريخ چهارشنبه 16 شهریور1390 توسط من |
 مجتبی گروسی -صور اسرافیل:دیناره صدرالدینف تنها مجری محجبه تلویزیون روسیه در مقاله ای که در روزنامه Moskovskiy Komsomoleç منتشر کرده، به بیان گوشه هایی از زندگی خصوصی خود پرداخته است.

او در این مقاله می گوید از این که اسلام را انتخاب کرده پشیمان نیست؛ دیناره که مجری یک برنامه دینی در تلویزیون روسیه است از شغل خویش راضی است. 
او می نویسد: "پیش از برنامه فعلی، مجری برنامه دینی دیگری در یکی از شبکه های ماهواره ای بودم. به تازگی فارغ التحصیل شده بودم و دامن کوتاه می پوشیدم. برخی اوقات در اثنای برنامه لازم بودم روسری به سر کنم. دامنم دیده نمی شد. یک بار خود را با دامن کوتاه و روسری در آیینه دیدم. از این که موجب می شدم بینندگان مرا باحجاب بدانند احساس عذاب وجدان کردم. بعد از گذشت مدت کمی توبه و استغفار کردم."


دیناره ادامه می دهد: "به مرور زمان شروع به استفاده از حجاب به معنای واقعی کردم. پیش از من خواهرم نائله رو به سوی آموزه های دینی آورده بود. در دهه ۹۰ میلادی دین دوباره جایگاه پیشین خود در حیات خانوادگی و اجتماعی را می یافت و به عنوان عنصری تعیین کننده شناخته می شد. اسلام در میان تاتارها به عنوان یک سنت کهن همچنان زنده بود. مردم برای به یاد آوردن مردگان خود دور هم جمع می شدند و قرآن می خواندند. بزرگان مان کمک می کردند تا با دین مان آشنا شویم. پدر و مادرم دین را قبول داشتند اما آن ها هم مانند من در دوره ای واجبات دینی را به جا نمی آوردند. خواهرم تصمیم گرفته بود باحجاب شود و این برای مادرم عجیب بود؛ عکس العمل نشان داد ولی در هر صورت با من که پس از خواهرم باحجاب شدم مخالفتی نکردند."

به گزارش ایربا این مجری تلویزیون در ادامه بیان مراحل تحول فکری خود و تبعات آن می گوید: "من به اطرافیانم هم توصیه می کنم از حجاب استفاده کنند. البته گاه شاهد برخوردهای منفی هم هستم اما توجه زیادی به آن ها نمی کنم."

دیناره با این که با یک الجزایری ازدواج کرده و به تعدادی از کشورهای اسلامی نیز سفر نموده اما ترجیح می دهد همچنان در مسکو زندگی کند و در این شهر پروژه های شغلی دیگری را محقق سازد.
نگارش تا تاريخ سه شنبه 25 مرداد1390 توسط من |

امام خامنه ای

مجتبی گروسی -صور اسرافیل: كتاب «دعا از منظر رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي» به همت انتشارات انقلاب اسلامي منتشر شد.«عليرضا برازش» مجموع سخنراني‌هاي مقام معظم رهبري از خطبه‌هاي نماز جمعه تا سخنراني‌هاي متعددي ديگر كه در مورد دعا بوده است را جمع‌آوري كرده و در مقدمه آورده است: رئيس‌جمهور وقت و خطيب جمعه‌ تهران، حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي در خطبه‌هاي نماز جمعه‌هاي رمضان؛ عليرغم وجود موضوع‌هاي متعدد عقيدتي و سياسي و اجتماعي، حداقل يك خطبه را به اين موضوع اختصاص مي‌دادند و بعضاً در مقدمه‌ بحث، دليل كنار زدن مباحث ديگر و پرداختن چند باره به دعا را جايگاه ويژه و تقريباً استثنائي دعا در منظومه‌ عقايد الهي، بيان مي‌فرمودند.
وي در ادامه مقدمه مي‌نويسد: اولين موضوعي كه علاقمند شدم درباره آن تحقيق كنم، «دعا» بود، و اين امر به اوايل دهه شصت برمي‌گردد. از همان ايام تقريباً عمده‌ آثار مكتوب پيرامون اين موضوع را مطالعه كردم، ولي نكته‌ بكر و كليدي مبحث را در نماز جمعه و از زبان خطيب جمعه‌ تهران دريافت كردم.
برازش سه فايده، سه دستاورد، سه جهت و سه نكته درباره‌ دعا كه بارها و بارها از زبان آيت‌الله خامنه‌اي شنيده شده است را يادآور مي‌شود و مي‌نگارد: الحق كه دو نكته‌ آن در ميان مردم و حتي متدينين و افراد مانوس با دعا و نيايش، غريب و مغفول بود و هست و حتي در كتب تاليف شده درباره‌ دعا و نيايش نيز به نحو شايسته بدان پرداخته نشده است.
استخراج و كسب معارف از دعا؛ مگر دعا كلام معصوم نيست؟ پس چرا محقق و مؤلفين كتاب‌هاي عقيدتي آن چنان كه از گنجينه‌ قرآن و روايات و سخنان انديشمندان ديني بهره‌برداري مي‌كنند، از اين خزانه‌ گران‌بها بهره نمي‌برند؟ اين غفلت و نقص فراگير، بارها و بارها توسط معظم‌له هشدار داده شد و براي فتح باب؛ بعضا نكات بكر و نابي از معارف پهان در لابه‌لاي ادعيه را ـ البته با توجه به محدوديت زماني خطبه‌ نماز يا مجلس سخنراني ـ بيان مي‌فرمودند.
در بخش ديگري از مقدمه كتاب «دعا» مي‌خواني: از نگاه مقام معظم رهبري اجابت و دريافت حاجت؛ اصل نيست؛ مهم خود دعاست. رشد و ارتقا، حالت تضرع؛ انكسار؛ ذلت و در يك كلام، عبوديت، خيلي مهم‌تر از دريافت حاجت ـ حتي حاجتهاي معنوي ـ است. توفيق هم‌كلام ‌شدن با پروردگار؛ مناجات و صحبت خودماني با حضرت حق، خيلي با ارزش‌تر از پاداش‌هاي دنيوي و حتي اخروي است. مقام معظم رهبري اين فايده را مهم‌ترين و درك اين اهميت را كليدي‌ترين نكته‌ي مبحث دعا مي‌دانستند و مي‌دانند.
گردآوردنده كتاب ياد شده، منبع تدوين آن را نرم‌افزار جديدالانتشار «حديث ولايت» از منشورات مشترك مركز تحقيقات كاميپوتري علوم اسلامي و مؤسسه‌ حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي معرفي مي‌كند.
در فرازي از كتاب كه پشت جلد آن نيز نوشته شده از زبان مقام معظم رهبري نقل شده است: «دعا، خواندن خداست؛ حالا مي‌تواند به زبان فارس يا به زبان خودتان باشد؛ هرچه مي‌خواهيد با خدا حرف بزنيد؛ اين، دعاست. هرچند مي‌خواهيد با او در ميان بگذاريد . . . البته دعاهاي مأثور از ائمه (ع) بهترين مضامين در زيباترين الفاظ و سرشاز از معارف الهي است كه قدر آن‌ها را بايد دانست و بايستي به آن‌ها متوسل شد»
كتاب «دعا از منظر رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت‌الله العظمي امام خامنه‌اي» در تابستان 1390 به بهاي 25هزار ريال و با شمارگان 6هزار نسخه به همت مؤسسه پژوهشي فرهنگي انقلاب اسلامي دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله العظمي امام خامنه‌اي منتشر شده است.

نگارش تا تاريخ شنبه 22 مرداد1390 توسط من |

علامه فض الله

مجتبی گروسی -صور اسرافیل: مركز اسلامي فرهنگي مسجد امامين حسنين(ع) كتاب «رحيل حبيب» را درباره رحلت علامه فضل‌الله(ره) منتشر كرد. مركز اسلامي فرهنگي مسجد امامين حسنين(ع) در كتابي با عنوان «رحيل حبيب» تعدادي از اسناد و تصاوير و همچنين سخنراني‌ها، پيام‌ها و مقالاتي كه در پي رحلت آن عالم رباني نوشته شد را منتشر كرد.
بنابر گزارش پايگاه خبري المنار، اين كتاب توسط «سيد شفيق الموسوي» تاليف شده و شامل 265 مقاله و تحقيق درباره انديشه و آراء اجتهادي و نوآورانه علامه فضل‌الله(ره) و همچنين نقش آن علامه در جنبش جهادي و علمي ـ اجتماعي شيعيان جهان و لبنان است.
اين كتاب كه شامل 900 صفحه است همچنين داراي تصاويري از مجالس سوگواري و تشييع آن عالم رباني، پيام‌هاي حوزه‌هاي علميه و شخصيت‌هاي برجسته سياسي و ديني است و به گفته ناشران اين كتاب، كتاب «رحيل حبيب» مرجعي مهم براي پژوهشگران خواهد بود.
به گزارش فارس، علامه محمدحسين فضل‌الله كه در 13 تيرماه 1389 بر اثر خونريزي شديد معده در بيروت درگذشت در سال 1935ميلادي (1354قمري) در نجف اشرف در خانواده روحانى ديده به جهان گشود و در طول حيات پربركت خود حامي مقاومت اسلامي لبنان بود.

نگارش تا تاريخ جمعه 14 مرداد1390 توسط من |
مجتبی گروسی -صور اسرافیل:آيت‌الله تهراني با اشاره به حديثي از امام رضا(ع) گفت: در نخستين روز ماه مبارك رمضان، گمراه‌كنندگان از شياطين، ‌به غل و زنجير بسته مي‌شوند. همچنين خداوند هر شب هفتاد هزار نفر را مورد آمرزش قرار مي‌دهد.آيت‌الله مجتبي تهراني از اساتيد برجسته اخلاق در سخنان كوتاهي به مناسبت فرا رسيدن آخرين جمعه ماه مبارك شعبان به تفسير روايتي از امام رضا‌(ع) پرداخت.
وي با اشاره به حديث «رُوِيَ عَنْ ابي الحَسن الرِّضا قال: قال رسُول الله: رَجَبٌ شَهْرُ اللَّهِ الْأَصَبُّ وَ شَهْرُ شَعْبَانَ تَتَشَعَّبُ فِيهِ الْخَيْرَاتُ وَ فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ تُغَلُّ الْمَرَدَةُ مِنَ الشَّيَاطِينِ وَ يُغْفَرُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ لِسَبْعِينَ أَلْفاً» گفت: از حضرت علي بن موسي‏الرضا عليه السلام روايت شده كه فرمودند: پيغمبر اكرم(صلّي‏الله‏عليه ‏وآله ‏وسلّم) فرموده است ماه رجب ماه خداوند است كه رحمت الهي در آن ريزش مي‌كند؛ و ماه شعبان ماهي است كه در آن خيرات منشعب و پراكنده مي‌شود و شيوع مي‌يابد؛ و در روز اوّل ماه رمضان شياطين در غل و زنجير كشيده مي‌شوند و در هر شب ماه مبارك رمضان هفتاد هزار نفر از بندگان (گناهكار) خدا آمرزيده مي‌شوند.
اين استاد اخلاق در شرح حديث مذكور گفت: امام هشتم (عليه السلام) از رسول خدا نقل كردند كه آن حضرت فرمودند: ماه رجب ماه خدا است، كه در آن رحمت الهي بر بندگانش ريزش مي‌كند. و ماه شعبان ماهي است كه خيرات در آن پراكنده مي‏شود. و در اوّلين روز ماه مبارك رمضان، گمراه‏كنندگان از شياطين ‌به غل و زنجير بسته مي‌شوند. مغلول كردن يعني قفل زدن. خداوند گمراه‏كنندگان از شياطين را مهار مي‌كند. يعني خداوند جلوي مانع ايجاد كردن شياطين را در ماه مبارك رمضان مي‌گيرد. اين براي روز بود. در شب چه‏طور؟ خداوند هر شب هفتاد هزار نفر را مورد آمرزش قرار مي‌دهد.

* اين سه ماه رجب، ‌شعبان و ‌رمضان مورد عنايت الهي هستند

وي ادامه داد: اين سه ماه رجب، ‌شعبان و ‌رمضان مورد عنايت الهي هستند. به حسب ظاهر ما در آخرين لحظات ماه شعبان هستيم. روايت معروف ديگري از امام هشتم(عليه‏السلام) است كه دارد اباصلت در آخرين جمعه ماه شعبان، مي‌رود خدمت حضرت امام رضا(عليه السلام). حضرت ابتدا به او مي‌فرمايد: اى اباصلت ماه شعبان بيشترش گذشت و اين جمعه آخر آن است، پس آنچه از اعمال خير كه در اين ماه در انجام آن كوتاهى كرده‌اى در اين چند روزى كه باقى مانده تدارك كن، و بر تو باد به انجام آنچه به حال تو مفيد است و ترك آنچه براى تو فائده‏اى ندارد، و دعا و استغفار و تلاوت قرآن را افزون كن، و از گناهان و نافرماني هايت به‏سوى خدا بازگرد و توبه نما، تا اين ماه خدا به تو رو كرده باشد در حالى كه تو با خدايت- عزّوجلّ- اخلاص ورزيده باشى، و امانتى بر گردن خود باقى مگذار مگر آنكه آن را ادا كنى، و نيز در دلت كينه هيچ مؤمنى نباشد مگر اينكه آن را از دل بيرون كنى، و هيچ گناهى را كه مرتكب بوده‏اى وامگذار مگر آنكه آن را رها كرده و از آن دورى گزينى، و از خداوند پروا داشته باش، و در امور نهان و آشكارت بر او توكّل و اعتماد كن، و هر كس بر خدا توكّل كند همانا خداوند او را كافى است، زيرا خداوند كار خود را به انجام مي‌رساند، و براى هر چيز اندازه‏اى قرار داده است، و در باقي‏مانده اين ماه زياد اين ذكر را بگو: «اللّهم إن لم تكن قد غفرت لنا في ما مضى من شعبان فاغفر لنا فيما بقي منه». (يعنى: پروردگارا! اگر تاكنون در اين ماه ما را نبخشيده‏اى، پس از تو مي‌خواهيم كه در باقيمانده اين ماه ما را ببخشى و بيامرزى). زيرا خداوند تبارك و تعالى در اين ماه مردم بسيارى را به جهت احترام ماه مبارك رمضان از آتش آزاد مى‏كند.
حضرت به او گوش‏زد مي‌كند كه اين ماه شعبان اين همه بركات داشت، و چه بسا تو از آن غفلت كرده باشي. بيا از بقيه‏اي كه از ماه شعبان مانده است استفاده كن. در مابقي ماه شعبان كوتاهي‏ات را جبران كن. بعد هم فرموده: «وَ أَكْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ وَ الِاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ». دعا، استغفار و تلاوت قرآن را زياد انجام بده. اين هماني است كه پيغمبر اكرم فرمود: «وَ شَهْرُ شَعْبَانَ تَتَشَعَّبُ فِيهِ الْخَيْرَاتُ»؛ خدا خيرات را در ماه شعبان براي امتش پراكنده مي‌كند. بيا فكر كن ببين در اين ماه چه‏قدر از اين خيرات نصيب تو شده است؟ من حرفم اين است. امام هشتم(عليه‏السلام) مي‌گويد خيلي از خيرات را از دست دادي؛ پس بيا در اين بقيه ماه شعبان جبران كن.
آيت‌الله تهراني افزود: دست آخر هم مي‌فرمايد زياد اين دعا را در مابقي ماه شعبان زياد بگو: «اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِي مَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ»؛ خدايا اگر در آنچه از ماه شعبان گذشت من را مورد مغفرتت قرار ندادي، ‌در اين مابقي‏اش من را مورد آمرزش قرار بده. چرا بايد اين كار را بكني؟ براي اينكه خودت را خالص كني، ‌پاك كني، ‌تر و تميز كني؛ چون مي‌خواهي وارد بشوي در ماه رمضان. ماه رمضان ماه ضيافت الهي است. خدا تو را دعوتت كرده، مي‌خواهي بروي سر سفره‏اش بنشيني، ‌پس خودت را تطهير كن.
اين استاد اخلاق در بخش پاياني سخنان خود گفت: انسان وقتي مي‌خواهد برود مهماني چه‏كار مي‌كند؟ خودش را تر و تميز مي‌كند. اينجا ميزبان خداست،‌ ميهمان عبد است. بايد عبد تطهير و تزكيه كند. و آن تزكيه هم، ‌تزكيه نفس و دروني است. در اين روايت هم امام هشتم (عليه السلام) فرمود كه اگر عداوتي از كسي در دلت هست بيرون كن. همه اينها جنبه هاي دروني دارد. لذا مي‌خواستم به دوستان سفارش كنم، اين چند لحظه‏اي كه از ماه شعبان باقي مانده اين دعا را زياد تكرار كنيد. همين‏طور كه داري از اينجا مي‌روي بر اين ذكر مداومت كن و بگو: «اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِي مَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ». تا شب نشده اين را پشت سر هم بگو. شايد ان‏شاءالله خدا عنايتي كند و با يك روح باصفا و تطهير شده و تزكيه شده، وارد ماه مبارك رمضان شوي.
نگارش تا تاريخ یکشنبه 9 مرداد1390 توسط من |

موعود

مجتبی گروسی -صور اسرافیل:کتاب «نزول مسيح و ظهور موعود» از سه بخش تشكيل شده است.
بخش اول در مبادي و مباحثي است كه به عنوان پيش نياز بحث اصلي بايد به آنها پرداخته شود. برخي از بخش‌هاي اين فصل عبارت هستند از مسئله مهدويت و برداشت همه انسان‌ها از آن، مفهوم و مصداق انتظار، گستردگي عدالت.
بخش دوم بيانگر شباهت‌هاي حضرت مهدي (عج) به مسيح (ع) و برعكس است كه به تك تك آنها اشاره مي‌شود.
بخش سوم درباره رابطه نزول مسيح با ظهور موعود منتظر و قائم آل محمد (ص) است. اين بخش بحث اساسي كتاب را تشكيل مي‌دهد.
رابطه نزول مسح با ظهور امام زمان، بشارت پيشيناين به هبوط مسيح و ظهور منجي، نزول مسيح، سيماي مسيح در قرص خورشيد و ماه، تاسف غم بار، بستر سازي فرود عيسي، نزول مهدي و تقويت جبهه مهدي، ايمان اهل كتا به مسيح در پذيرش اسلامژف فتح قسطنطنيه يا نماد دنيايي مسيحيت، پناهندگي سفياني و سربازانش به روم|، همكاري روم با سفيان، عكس العمل‌هاي اهل آسمان و زمين نسبت به هلاك سفياني و برتري حجت ابن الحسن بر فرزند مريم، درگذشت عيسي پيش از مهدي، يوم السبت روز قيام مهدي، احكام سبت، مراسم سبت نزد مسيحيان و سبت در اسلام عنوان فصل‌هاي بخش سوم است.
انتشارات بوستان كتاب، كتاب «نزول مسيح و ظهور موعود» را در 496 صفحه با قيمت 9400 تومان منتشر كرده است.

 

 

نگارش تا تاريخ دوشنبه 27 تیر1390 توسط من |

মোবাহেলা; মহানবী (স.) এর আহলে বাইত (আ.) এর মহত্ত্ব প্রমাণের অন্যতম দলিল (১)

mojtabagarosi -soreisrafil: বার্তা সংস্থা আবনার রিপোর্ট: জিলহজ্ব মাসের ২৪ তারিখ; এমন একদিন যেদিন নাজরানের খ্রিষ্টানরা হযরত

মুহাম্মাদ (স.) কর্তৃক উপস্থাপিত দলিল না মেনে মোবাহেলায় সম্মতি দেয় এবং যেদিন আহলে বাইত (আ.) এর মাহাত্ত্ব ও তাৎপর্য সমগ্র বিশ্ববাসীর সম্মুখে প্রমাণিত হয়।

মোবাহেলার আভিধানিক ও পারিভাষিক অর্থ:

মোবাহেলা (بَهل) শব্দ হতে সংগৃহীত হয়েছে, যা কোন কিছুকে মুক্ত করে দেয়ার অর্থে ব্যবহৃত হয়। কিন্তু মোবাহেলা অর্থ হচ্ছে পরস্পরের প্রতি অভিসম্পাত করা। মোবাহেলা এমন ভাবে অনুষ্ঠিত হয় যে, একদল ব্যক্তি ধর্মগত কোন বিষয়ে বিতর্কে লিপ্ত হওয়ার পর এক স্থানে সমবেত হয়ে মহান আল্লাহর দরবারে দোয়ায় রত হয়। অতঃপর তাঁর নিকট মিথ্যাবাদীদেরকে প্রতিপন্ন ও তাদেরকে শাস্তি দানের দাবী জানায়।

মোবাহেলার ঘটনার সংক্ষিপ্ত বিবরণ:

নাজরানের খ্রিষ্টানদের সাথে মহানবী হযরত মুহাম্মাদ (স.) এর মোবাহেলা ১০ম হিজরী’র ২৪শে জিলহজ্ব অনুষ্ঠিত হয়। মহানবী (স.) একটি পত্র প্রেরণ মারফত নাজরানের খ্রিষ্টানদেরকে ইসলাম ধর্মের প্রতি আমন্ত্রণ জানান। কিন্তু নাজরানের অধিবাসীরা ইসলাম ধর্ম গ্রহণ করতে আদৌ প্রস্তুত ছিল না, এ কারণে তারা নিজেদের পক্ষ হতে একটি প্রতিনিধি দল মদিনায় প্রেরণ করে।

মহানবী (স.) তাদের সাথে কয়েকদিন আলোচনার পর যখন বুঝতে পারলেন যে, তারা তাদের একগুয়েমীতে অবশিষ্ট থাকবে এবং আদৌ সত্য বিষয়কে মানতে রাজী নয়, তখন মহান আল্লাহর নির্দেশে তাদেরকে ‘মোবাহেলা’র আহ্বান জানালেন। কিন্তু নাজরানের প্রতিনিধি দল মহানবী (স.) কে এবং তাঁর সাথে মোবাহেলায় অংশ নিতে আসা ব্যক্তিত্বদেরকে দেখার পর তারা মোবাহেলা হতে বিরত থাকার সিদ্ধান্ত নিয়ে ইসলামি শাসন ব্যবস্থার অধিনে নিজেদের ধর্মে অবশিষ্ট থাকার অনুমতি চাইলেন।

ভৌগলিক অবস্থান:

নাজরান অঞ্চলটি ৭০টি গ্রাম নিয়ে গঠিত। যা হেজাজ এবং ইয়েমেনের সীমান্তে অবস্থিত। ইসলামের প্রাথমিক যুগে হেজাজের মধ্যে এটাই ছিল একমাত্র খ্রিষ্টান অধ্যুষিত এলাকা। যে অঞ্চলের লোকজন বিভিন্ন কারণে মূর্তি পূজা হতে বিরত থেকে হযরত ঈসা মাসীহ (আ.) এর ধর্মকে গ্রহণ করেছিলেন।

ইসলামের প্রতি দাওয়াত:

মহানবী হযরত মুহাম্মাদ মুস্তাফা (স.) নিজেদের রেসালতের কার্যক্রমের ধারাবাহিকতায় বিভিন্ন দেশ ও ভূখণ্ডে পত্র অথবা প্রতিনিধি প্রেরণ করেন। যাতে এর মাধ্যমে বিশ্ববাসীর নিকট একত্ববাদের বাণী পৌঁছে দিতে পারেন। এরই ভিত্তিতে নাজারানের শীর্ষস্থানীয় পাদ্রী ‘আবু হারেসাহ’র নিকটও একটি পত্র প্রেরণ মারফত নাজরানের খ্রিষ্টানদেরকে ইসলাম ধর্ম গ্রহণের জন্য আমন্ত্রণ জানালেন।

নাজরানের পুরোহিত বরাবর লেখা মহানবী (স.) এর ঐতিহাসিক চিঠি:

মহানবী (স.) এর পক্ষ থেকে নাজরানের শীর্ষস্থানীয় পাদ্রী বরাবর যে চিঠি প্রেরিত হয়েছিল তা নিম্নরূপ:

“ইবরাহিম, ইসহাক ও ইয়াকুব এর প্রভুর নামে,  (এ পত্র) আল্লাহর নবী মুহাম্মাদে’র পক্ষ থেকে নাজরানের শীর্ষস্থানীয় পাদ্রীর প্রতি। ইবরাহিম, ইসহাক ও ইবরাহিমের প্রভুর প্রশংসা করে আপনাদেরকে বান্দাদের উপাসনা হইতে আল্লাহর উপাসনার প্রতি আমন্ত্রণ জানাচ্ছি। আপনাদেরকে এই মর্মে আহ্বান জানাচ্ছি যে, আল্লাহর বান্দাদের অধীন হতে মুক্ত হয়ে মহান আল্লাহর অধীনে আসুন। যদি আমার এ আমন্ত্রণকে প্রত্যাখ্যান করেন তবে আপনারা ইসলামি হুকুমতকে কর প্রদানে বাধ্য থাকবেন (যাতে এ করের বিনিময়ে আপনাদের জীবন ও সম্পদের নিরাপত্তা নিশ্চিত হয়)। অন্যথায় আপনাদের প্রতি আমি সতর্কবাণী উচ্চারণ করছি।

নাজরানের খ্রিষ্টানদের প্রতিক্রিয়া:

মহানবী হযরত মুহাম্মাদ (স.) এর পত্র বহনকারী প্রতিনিধি দলটি উক্ত পত্রটি নাজরানের শীর্ষস্থানীয় পাদ্রীকে প্রদান করলে তিনি একটি কমিটি গঠন করে তাদের সাথে পরামর্শ শুরু করেন। তাদের মধ্যে একজন –যিনি অন্যদের তুলনায় ছিলে অধিক বুদ্ধিমান- বললো: আমরা আমাদের পূর্ববর্তীদের হতে বহুবার শুনেছি যে, নবুয়্যতী ধারা হযরত ইসহাক (আ.) এর বংশ হতে হযরত ইসমাঈলের বংশধারায় স্থানান্তরিত হবে। আর এটা অসম্ভব নয় যে মুহাম্মাদ –যিনি হযরত ইসমাঈল (আ.) এর সন্তান-ই হচ্ছেন সেই নবী।

অতএব, উক্ত পরামর্শ সভায় এ সিদ্ধান্ত গৃহীত হল যে, নাজরান বাসীদের পক্ষ থেকে একটি প্রতিনিধি দল মদিনায় যেয়ে মুহাম্মাদ (স.) এর সাথে নিকট হতে সাক্ষাত করে তার নবুয়্যতের স্বপক্ষে দলিলাদি পর্যালোচনা করবে।

নাজরানের প্রতিনিধি দলের সাথে হযরত মুহাম্মাদ (স.) এর কথোপকথন:

মদিনায় অনুষ্ঠিত উক্ত আলোচনায় আল্লাহর রাসূল (স.) নাজরানের প্রতিনিধি দলকে একত্ববাদের উপাসনার প্রতি আহ্বান জানান। কিন্তু তার নিজেদের দাবীর উপর অনঢ় থেকে পিতা ব্যতীত হযরত ঈসা মসীহ (আ.) এর জন্মগ্রহণের বিষয়টিকে হযরত ঈসা (আ.) এর প্রভু হওয়ার স্বপক্ষে দলিল হিসেবে উপস্থাপন করে।

এমন সময় ওহীর ফেরেশতা হযরত জীবরাঈল (আ.) অবতীর্ণ হয়ে মহানবী (স.) এর নিকট এ বাণী পৌঁছালেন যে, ‘ নিঃসন্দেহে আল্লাহর নিকট ঈসা’র দৃষ্টান্ত হচ্ছে আদমেরই মত, তাকে মহান আল্লাহ্ মাটি হতে সৃষ্টি করেছিলেন...’। (সূরা আলে ইমরান: ৫৯)

এ আয়াতে হযরত ঈসা (আ.) এর জন্মের সাথে হযরত আদম (আ.) এর জন্মের সাদৃশ্য হওয়ার কথা উল্লেখ করে এ বিষয়টি স্মরণ করে দিয়েছেন যে, মহান আল্লাহ হযরত আদম (আ.) কে পিতা ও মাতা ব্যতীতই মাটি হতে সৃষ্টি করেছেন। অতএব, যদি পিতা না থাকার বিষয়টি হযরত ঈসা (আ.) এর প্রভু হওয়ার দলিল হয়ে থাকে তবে হযরত আদম (আ.) এ পদের ক্ষেত্রে অধিকতর যোগ্য। কেননা তাঁর না পিতা ছিল, না মাতা।

তাদের সামনে এমন যুক্তিসম্মত দলিল উপস্থাপনের পরও তারা তুষ্ট হল না। অতঃপর মহান আল্লাহ স্বীয় নবীকে মোবাহেলার নির্দেশ দিলেন। যাতে প্রকৃত সত্য উদঘাটিত ও মিথ্যাবাদী প্রতিপন্ন হয়।

মোবাহেলার আয়াত:

মহান আল্লাহ মোবাহেলার আয়াত অবতীর্ণ করার পূর্বে বেশ কয়েকটি আয়াতে হযরত ঈসা (আ.) এর জন্মের বিষয়টির বিবরণ তুলে ধরেন এবং তাদের সম্মুখে যুক্তিসম্মত দলিল উপস্থাপন করে তাদেরকে ন্যায়নিষ্ঠার সাথে এ বিষয়ে বিবেচনার প্রতি আহ্বান জানান। এ কারণেই মহানবী (স.) তাদেরকে অবগত করার নিমিত্তে প্রথমে স্পষ্ট ও বুদ্ধিবৃত্তি ভিত্তিক যুক্তি উপস্থাপন করেন। অতঃপর যখন তাঁর স্পষ্ট দলিলাদি মানতে তারা অস্বীকৃতি জানিয়ে তাদের একগুয়েমিতে অনঢ় রইলো, তখন আল্লাহর নির্দেশে তিনি মোবাহেলার সিদ্ধান্ত নিলেন।

মহান আল্লাহ সূরা আলে ইমরানের ৬১ নং আয়াতে এভাবে বলেছেন:

فَمَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةَ اللّهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ.

অনুবাদ: “অতঃপর তোমার নিকট সত্য সংবাদ এসে যাওয়ার পর যদি এই কাহিনী সম্পর্কে তোমার সাথে কেউ বিবাদ করে, তাহলে বল-এসো, আমরা ডেকে নেই আমাদের পুত্রদের এবং তোমাদের পুত্রদের এবং আমাদের স্ত্রীদের ও তোমাদের স্ত্রীদের এবং আমাদের নিজেদের ও তোমাদের নিজেদের আর তারপর চল আমরা সবাই মিলে প্রার্থনা করি এবং তাদের প্রতি আল্লাহর অভিসম্পাত করি যারা মিথ্যাবাদী”। (সূরা আলে ইমরান, আয়াত ৬১)

মোবাহেলা সম্পর্কে নাজরানের প্রতিনিধি দলের দৃষ্টিভঙ্গি:

ইসলামি রেওয়ায়েতে বর্ণিত হয়েছে যে, মোবাহেলার বিষয়টি উত্থাপিত হওয়ার পর নাজরানের প্রতিনিধি দল মহানবী (স.) এর নিকট সময় চাইলেন যাতে এ ব্যাপারে অধিক চিন্তা করতে পারে এবং নিজেদের বয়োঃবৃদ্ধদের সাথে পরামর্শ করতে পারে। অতঃপর তারা উক্ত পরামর্শ সভায় এ সিদ্ধান্তে উপনীত হল যে, যদি মুহাম্মাদ (স.) অনেক লোকজন নিয়ে চিকার চেচামেচী করতে করতে মোবাহেলার ময়দানে উপস্থিত হয় তবে তাঁর সাথে মোবাহেলা কর এবং ভয় পেয়ো না। কেননা এমতাবস্থায় সে সত্য পথে নয় এবং এ কারণেই সে লোকবলের আশ্রয় নিয়েছে। কিন্তু যদি নিজের সন্তান-সন্ততি ও ছোট শিশুদেরকে নিয়ে মোবাহেলার স্থানে উপস্থিত হয় তাহলে বুঝবে সে সত্যিকারে আল্লাহর নবী এবং এক্ষেত্রে তোমরা তার সাথে মোবাহেলা থেকে বিরত থাকবে, কেননা এমতাবস্থায় তার সাথে মোবাহেলা করা বিপজ্জনক। (চলবে)

 

 

نگارش تا تاريخ جمعه 24 تیر1390 توسط من |

کوچکترین عضوحزب الله لبنان

نگارش تا تاريخ شنبه 11 تیر1390 توسط من |


 

Mazhab Syiah dalam Sorotan

3-4 soreisrafil :April 2007 Indonesia menjadi tuan rumah sebuah event internasional bertajuk Konferensi Ulama Sunni-Syiah di Istana Bogor, yang diprakarsai oleh NU dan Muhammadiyah, dua ormas besar yang lebih berhak mengatasnamakan ummat Islam Indonesia bukan hanya karena perintis organisasi keagamaan di Indonesia melainkan juga memiliki massa dan pendukung yang lebih besar dibandingkan ormas-ormas Islam lainnya. 3 bulan sebelumnya telah diadakan pula Muktamar Internasional antar Berbagai Madhzab Islam di Qatar, yang dihadiri 216 tokoh pemikir, ulama, pengamat dan menteri dari 44 negara dunia. Muktamar ini diprakarsai Universitas Qatar dan Universitas Al-Azhar Mesir. Kedua pertemuan ini bertujuan untuk menghasilkan piagam persatuan ummat Islam. Seruan persatuan Islam memang sangat dibutuhkan ditengah konflik horizontal yang terjadi berlarut-larut yang masing-masing kelompok mengatasnamakan Islam. Namun yang patut disayangkan, masih saja ada segelintir orang yang melakukan aksi-aksi yang bertentangan dengan semangat persatuan ini. Seperti penyerangan pengajian Syiah di Bondowoso, Bangil dan Sampang serta penyerangan pesantren YAPI tepat di hari maulid Nabi, ataupun menggelar kegiatan-kegiatan sepihak yang menghakimi madhzab lain secara in-absentia. Seorang matematikawan yang menulis buku tentang ilmu farmasi dan kesehatan tentu banyak mengalami kesalahan dalam penulisan bukunya, kalaupun benar, orang tetap meragukan kredibilitasnya. Begitupun tentang Syiah, muslim Syi'i lah yang lebih berhak untuk berbicara tentang madhzab yang diyakininya. Mengenai hal ini, saya sebagai mahasiswa yang belajar langsung di Iran (Negara yang penduduknya mayoritas bermahdzab Syiah) ingin memberi sedikit tanggapan tentang sebagian kaum muslim yang masih memberi pengklaiman sesat bahkan kafir kepada kaum Syiah, yang oleh Mufti Universitas Al-Azhar Mesir Syaikh Muhammad Tantawi mengeluarkan fatwa bolehnya muslim Sunni shalat berjama'ah dengan Syiah, mengikuti Mufti Al-Azhar pendahulunya, almarhum Syaikh Muhammad Shaltut yang mengeluarkan fatwa penganut mazhab Syiah sah dan diakui sebagai keluarga besar kaum muslimin. Perselisihan pendapat Syiah dengan Ahli Sunnah hanya seputar persoalan-persoalan yang masih berada di bawah dataran prinsip agama. Sebagai bukti, akan saya paparkan beberapa keyakinan Syiah yang justru landasan teologisnya dalam keyakinan Ahlus Sunnah mendapatkan legitimasi dan pembenaran.

 

Kontroversi Aqidah Syiah

 

Perbedaan pendapat antar madhzab dalam Islam bukan sesuatu yang baru. Jika kita menelusuri sejarah, akan ditemukan perselisihan antara kelompok fiqh dan ushul Sunni, misalnya antara Asyariah dan Mu'tazilah atau antara pengikut Hanbali, Hanafi dan Syafi'i dan begitu pula pada kelompok-kelompok Syi'ah. Perbedaan yang paling mendasar antara madhzab Syiah dengan yang lainnya adalah loyalitas kepada keluarga Nabi (Ahlul Bait) sehingga madhzab Syiah juga dikenal sebagai madhzab Ahlul Bait. Kaum Syiah meyakini hak kekhalifahaan ada pada Ahlul Bait Nabi. Kekhalifahan yang dimaksud bukan sekedar sebagai pemimpin ummat melainkan sebagai pelanjut tugas kenabian, memberikan bimbingan dan petunjuk kepada ummat. Rasulullah SAW bersabda, "Sesungguhnya aku tinggalkan pada kalian dua perkara yang amat berharga, yaitu kitab Allah dan Ahlul Baitku" (Shahih Muslim Juz 4 hal 123 terbitan Dar al-Ma'rif Beirut Lebanon ). Dalam hadits ini Rasulullah mengingatkan tentang Ahlul Bait sebanyak tiga kali. Ibnu Hajar juga meriwayatkan dalam kitabnya ash-Shawa'iq dengan lafadz sedikit berbeda. Rasul menamakan keduanya, Al-Qur'an dan Ahlul Bait sebagai ats-Tsaqalain, ats-Tsaql berarti sesuatu yang berharga, mulia, terjaga dan suci karena keduanya adalah tambang ilmu-ilmu agama, hikmah dan hukum syariat. Mengapa tidak cukup hanya dengan Al-Qur'an ?. Allah SWT berfirman, "Tidak ada sesuatupun yang Kami luputkan dalam Kitab." (Qs. Al-An'am : 38). Dengan ayat ini, Allah SWT menegaskan bahwa tidak ada yang tertinggal dan semuanya telah tersampaikan dalam Al-Qur'an. Namun, bukankah ayat-ayat Al-Qur'an tidak terjelaskan secara terperinci ?. Sewaktu Rasul masih hidup, Rasullah yang menjelaskan secara terperinci hukum-hukum Islam yang disebutkan secara umum dalam Al-Qur'an. Namun, apakah semuanya telah dijelaskan oleh Rasul ? Karenanya sepeninggal Rasul harus ada yang tahu interpretasi Al-Qur'an dan makna sejatinya, bukan berdasarkan logika sendiri, yang terkadang benar dan juga bisa salah, namun berdasarkan pengetahuan ilahiahnya tentang karakter esensi Islam. Al-Qur'an dan Ahlul Bait adalah dua pusaka Nabi yang suci, Allah menjelaskan kesucian Ahlul Bait dalam Surah Al-Ahzab ayat 33. Dan setelah Rasul merekalah yang lebih banyak memahami Al-Qur'an, "Dan ingatlah apa yang dibacakan di rumahmu dari ayat-ayat Allah dan hikmah" (Qs. Al-Ahzab:34) dan merekalah yang pertama-tama mendapatkan ilmu langsung dari Rasulullah, "Dan berilah peringatan kepada kerabat-kerabatmu yang terdekat." (Qs. Asy-Syu'ara : 214). Dengan demikian, maka mengikuti Ahlul Bait sepeninggal Rasul SAW adalah sesuatu yang wajib, sebagaimana mengikuti Al-Qur'an, terlepas siapa yang dimaksud Ahlul Bait, hal ini membutuhkan pembahasan yang lebih lanjut. Yang penting disini adalah keberadaan Ahlul Bait (Itrah) Nabi di sisi kitab Allah akan tetap berlangsung hingga datangnya hari kiamat dan tidak ada satupun masa yang kosong dari kehadiran mereka.

Tidak ada yang memiliki keyakinan seperti ini selain Syiah, dimana mereka mengatakan wajib adanya imam dari kalangan Ahlul Bait pada setiap zaman, yang telah disucikan oleh Allah SWT sesuci-sucinya, dan kaum muslimin wajib untuk mengenal dan mengikuti mereka, "Siapa yang mati sementara ia tidak tahu imamnya, maka ia akan mati bagai matinya jahiliyah." (HR. Bukhari-Muslim) dan "Pada hari Kami panggil seluruh manusia bersama imamnya masing-masing" (Qs. 17:71). Oleh karena itu, Muslim Syi'i meyakini, Imam Ali bin Abi Thalib as yang berhak menjadi khalifah sebagaimana sabda Rasulullah, "Ali di sisiku ibarat Harun di sisi Musa kecuali kenabian, karena tidak ada Nabi setelahku." (Shahih Bukhari, 5 : 129 dan Shahih Muslim 2 : 360). Dan bukankah Nabi Musa as pernah berpesan kepada Nabi Harun as, "Gantikanlah aku dalam (memimpin) kaumku." (Qs. Al-A'raf : 142). Dan kepemimpinan setelah Imam Ali dilanjutkan oleh keturunannya yang berasal dari Bani Quraisy, "Setelah aku ada 12 imam, semuanya dari Quraisy." (HR. Bukhari-Muslim).

Hal lain yang selalu dijadikan tuduhan kepada muslim Syi'i yang membuat mereka dinyatakan kafir dan keluar dari agama Islam adalah adanya keyakinan kaum Syiah bahwa Al-Qur'an mengalami perubahan atau kaum Syiah memiliki Al-Qur'an yang berbeda dengan kaum muslimin lainnya. Ini hanyalah fitnah belaka, sebab sampai saat ini tak ada seorangpun yang mampu menunjukkan Al-Qur'an Syiah yang berbeda dengan Al-Qur'an ummat Islam pada umumnya. Perbedaan pendapat tentang Al-Qur'an hanyalah berkisar kapan dan siapa yang mengumpulkan Al-Qur'an. Kaum Sunni meyakini, pada zaman Rasulullah Al-Qur'an masih dalam berbentuk lembaran-lembaran yang ditulis pada batu, kulit binatang dan pada tulang-tulang yang kemudian disatukan dan dijadikan satu kitab yang utuh pada zaman kekhalifaan Usman bin Affan. Kaum Syiah meyakini, Allah SWT sendirilah yang menurunkan, menjaga dan mengumpulkan Al-Qur'an sehingga tersusun menjadi ayat-ayat dalam sebuah kitab yang sebagaimana kita baca. Allah SWT berfirman, "Sungguh, Kamilah yang menurunkannya (Al-Qur'an) dan Kamilah yang menjaganya." (Qs. Al-Hijr :9) dan ayat lain, "Sungguh, Kamilah yang akan mengumpulkannya (ayat-ayat Al-Qur'an) dan membacakannya, maka apabila telah Kami bacakan ikutilah pembacaannya, kemudian Kamilah yang akan menjelaskan." (Qs. Al-Qiyamah : 17-19). Sebab menurut Syiah, jika dalam penyusunan Al-Qur'an ada campur tangan selain Allah dan Rasul-Nya maka kitab itu tidak akan suci lagi dan akan menimbulkan banyak perselisihan dalam penyusunannya sebab siapapun merasa berhak menyusun ayat-ayat Al-Qur'an sesuai yang dikehendaki. Kalaupun dalam kitab-kitab hadits Syiah didapatkan hadits yang terkesan meragukan kesucian Al-Qur'an, ulama-ulama Syiah sudah berkali-kali memberikan bantahan dan penjelasan bahwa hadits tersebut dha'if dan tidak bisa dijadikan pegangan. Sebab keberadaan hadits-hadits dha'if dan maudhu juga terdapat pada kitab-kitab hadits Ahlus Sunnah. Justru, bagi kaum Syiah hadits yang meskipun dari segi sanad dinyatakan shahih namun jika bertentangan dengan pesan Al-Qur'an maka kaum Syiah membuangnya. Kaum Syiahpun meyakini, apa yang telah dihalalkan oleh Rasulullah akan tetap halal sampai kiamat, dan semuanya sepakat Nikah Mut'ah dan ziarah kubur pernah dihalalkan oleh Rasulullah untuk diamalkan kaum muslimin. Kalaupun ada yang menyalahgunakan nikah mut'ah ataupun melakukan praktik kesyirikan dan kebid'ahan dalam ziarah kubur itu lain soal, bukan menjadi dalil berubahnya hukum sesuatu menjadi haram dan terlarang.

 

Sunni-Syiah Bersatu, Mungkinkah ?

 

Senjata paling ampuh yang ada di tangan musuh-musuh Islam adalah mengobarkan koflik lama antara Sunni dan Syiah. Di semua negeri muslim tanpa kecuali, abdi kolonialisme sibuk menciptakan perselisihan di kalangan kaum muslimin atas nama agama dan simpati kepada Islam. Cukuplah Irak, Afganistan dan Lebanon menjadi korban provokasi itu. Bukankah kita sudah cukup menderita akibat perselisihan lama ini, sehingga lebih bijak untuk menahan diri dan menghormati pendapat yang berseberangan dengan kita. Konflik horizontal yang terjadi berlarut-larut di negeri ini salah satu penyebabnya karena kurangnya rasa toleransi. Intoleransi melemahkan kekuatan, merusak martabat dan menyebabkan bangsa kita tetap dalam keterjajahan kekuatan asing. Karenanya persatuan adalah sebuah keniscayaan. Namun patut diketahui, persatuan muslim yang dikehendaki tidaklah berarti madhzab-madhzab muslim harus mengabaikan keyakinan-keyakinan prinsipil mereka demi persatuan dan mengesampingkan kekhasan madhzab. Keyakinan dan prinsip praktis adalah hak asasi yang tidak boleh diganggu gugat. Kita dituntut untuk mengembangkan keagamaan dalam konstruk pemahaman seperti itu sehingga dapat memberikan tawaran segar dan mencerahkan bagi Indonesia hari ini dan masa depan. Karenanya, keberadaan kelompok-kelompok yang tidak tertarik membahas ikhtilaf madhzab secara ilmiah sangat disayangkan. Yang dibutuhkan adalah keberanian memandang perspektif mazhab lainnya selayaknya orang alim yang sedang mencari kebenaran, dan menyadari bahwa hanya kebenaranlah yang sepatutnya diikuti. Orang yang berakal tidak akan menentukan kebenaran atas dasar figur seseorang, akan tetapi atas dasar bukti dan argumentasi. Maka dengan mengenal kebenaran, ia juga akan mengenal orang-orang yang benar. Dalam subjek apa saja, tidak tahu adalah sikap yang paling aman. Namun haruskah kita tetap berkubang dalam ketidaktahuan sementara keimanan membutuhkan semangat Horace: Sapere aude!, yakni berani tahu. Sebab, sebagaimana pesan Imam Ali, "Seseorang cenderung memusuhi yang tidak diketahuinya."

Wallahu 'alam Bishshawwab.

*Mahasiswa Mostafa International University Republik Islam Iran

نگارش تا تاريخ سه شنبه 7 تیر1390 توسط من |

tons-www.soreisrafil.tk

mojtabagarosi -soreisrafil:De nuevo un presidente estadounidense hace llamamientos emocionales a otra cruzada por los derechos humanos contra un mandatario reprobable cuyos crímenes, si bien considerables, no son fundamentalmente diferentes de aquellos otros dictadores a los que EE.UU. tiene la costumbre de proteger.

Parece razonable pensar que si a Muamar Gadafi se le va a obligar a dejar ahora el poder no es por su atroz historial en materia de derechos humanos sino porque le ha llegado la fecha de caducidad a su errática estancia en el poder.

Después de todo algunos de los más influyentes expertos en política internacional, desde la London School of Economics hasta Harvard, no tuvieron ningún problema hasta hace poco en aceptar el dinero libio a cambio de transmitir un punto de vista más favorable sobre las perspectivas de Gadafi de llevar a cabo un cambio por medio de lo que el profesor de Harvard Joseph Nye denominaba elogiosamente como “mano suave”.

Pero este revisionismo pro-Gadafi se convirtió de repente en motivo de sonrojo cuando este chiflado dictador, a quien pocos son capaces de entender, mucho menos de tenerle simpatía, empezó a sufrir deserciones en el seno de sus propias fuerzas armadas de un modo que evoca la imagen de la fruta podrida a punto de caer.

La luna de miel de Libia con Occidente, durante la cual sus líderes encabezados por Tony Blair y George W. Bush llegaron a la conclusión de que el coronel Gadafi podría por fin ser un socio de provecho más preocupado en exportar petroleo de manera segura que en despotricar inútilmente contra el imperialismo occidental, se ha cancelado repentinamente al considerarse que ya no es útil. De la misma manera que con Sadam Hussein, antiguo aliado de los Estados Unidos antes que él, el hombre fuerte de Libia se ha convertido en una estrambótica reliquia del pasado, y en un producto fácilmente desechable. No sucede lo mismo con el monarca de Arabia Saudí ni con aquellos sucedáneos suyos a los que financia en Yemen y Bahréin. La opresión a que se somete a estos pueblos entra todavía dentro de los límites de lo permisible debido a que el rey gestiona unos ingentes recursos de un modo que los líderes consideran aceptable.

Pero ahora a la luz de las corrientes democráticas radicales que atraviesa Oriente Medio, puede resultar imposible, para Estados Unidos y sus aliados, gestionar eficazmente las contradicciones derivadas del hecho de apoyar a un grupo de dictadores mientras se derroca a otros.

La demanda, ampliamente extendida por toda la región, de que incluso la gente corriente de Oriente Medio tiene derechos inalienables es una noción de tal sensatez que hace difícil cualquier tipo de componenda ¿Por qué el derecho a la determinación no se aplica también a los chiítas de la provincia petrolífera de Qatif, la más rica de Arabia Saudí o para el caso a los palestinos de Cisjordania o Gaza?

La posición alternativa de la clase política estadounidense es la de la “guerra contra el terrorismo”, estándar bajo el cual se considera que son necesarios dictadores para tener bajo control a los fanáticos grupos de radicales musulmanes. Por eso Estados Unidos entrenó a la Guardia Republicana, que lidera el hijo del denostado gobernante de Yemen, para que jugara el papel de socio de Washington como fuerza antiterrorista. El martes pasado fueron los tanques espléndidamente equipados por Estados Unidos los que formaron la última línea de defensa alrededor del palacio presidencial cuando más se intensificaban los llamamientos a su salida. Así Estados Unidos le seguía los pasos a Arabia Saudita, que financia desde hace tiempo al mandatario Yemení

Las intenciones de los saudíes han quedado aún mas claras en su apoyo a la familia real del vecino Bahréin cuando tropas saudíes, junto con fuerzas de los Emiratos Árabes Unidos, han colaborado en la represión de los defensores de la democracia con el argumento de que la libertad aumentaría el poder de la mayoría chiíta. La estafa en este caso es localizar en el Irán chiíta el foco del terrorismo cuando fueron las monarquías sunnitas las que fueron el nucleo de los problemas que dieron origen a al-Qaida. No sólo 15 de los 19 secuestradores el 11 de septiembre de 2001 eran de Arabia Saudí sino que Arabia Saudí y los Emiratos Árabes Unidos, junto con Paquistán, fueron los únicos países que reconocieron diplomáticamente al régimen talibán que dio refugio a al-Qaida. En Bahrein se rechaza a la mayoría chiíta por considerar que pudiera estar sometida eventualmente al influjo de los mandatarios de Irán sin tener ninguna prueba sólida de ello. De nuevo parece que conviene hacer caso omiso del hecho de que Irán, igual que el Iraq de Sadam, no tuvo nada que ver con el ataque del 11-S que sirvió de pretexto para iniciar la guerra de Estados Unidos contra el terrorismo.

Todo lo cual hace que se plantee la pregunta de hasta cuándo Estados Unidos y sus aliados van a hacer oídos sordos al enorme problema que supone mantener una alianza a favor de los derechos humanos y de la lucha antiterrorista con regímenes en Oriente Medio que no defienden ni lo uno ni lo otro. Si bien el jurado de la opinión pública aun sigue deliberando si el ataque de Occidente a Libia va a ser de algún provecho para el pueblo de esa nación, por lo menos se debe poner de manifiesto la profunda hipocresía que supone seguir vendiendo grandes cantidades de armas y dar otros tipos de ayuda a Arabia Saudí y a las tiranías que dependen de ella.

نگارش تا تاريخ شنبه 14 خرداد1390 توسط من |